img/728x90.jpg
இந்தி கட்டாயமில்லை என்பது ஏமாற்று வேலை! - மும்மொழித் திட்டம் இந்தித் திணிப்பே!

இந்தி கட்டாயமில்லை என்பது ஏமாற்று வேலை! - மும்மொழித் திட்டம் இந்தித் திணிப்பே!

இந்தி கட்டாயமில்லை என்பது ஏமாற்று வேலை! - மும்மொழித் திட்டம் இந்தித் திணிப்பே!

கஸ்தூரிரெங்கன் குழு பரிந்துரையில் இந்தி கட்டாயம் என்று முன்மொழியப்பட்டது நீக்கப்பட்டு, விரும்பும் மொழியை மூன்றாவது மொழியாக மாணவர்கள் 6ஆம் வகுப்பிலிருந்து எடுத்துப் படிக்கலாம் என்று செய்யப்பட்ட திருத்தம் மறைமுகமாக இந்தியைத்தான் திணிக்கிறது. எவ்வாறெனில், மும்மொழிப் பாடம் கட்டாயம் என்பது இதில் நீக்கப்படவில்லை!
 
கஸ்தூரி ரெங்கன் பரிந்துரை செயல்பாட்டுக்கு வரும்போது அனைத்திந்தியாவிலும் பள்ளிப் படிப்பில் மூன்று மொழிகள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டும் என்ற விதி உருவாக்கப்படும். 
 
தமிழ்நாட்டில் இப்போதுள்ள இருமொழித் திட்டம் மாற்றப்பட்டு, மூன்று மொழிகள் கற்பது கட்டாயம் ஆகும். தமிழ், ஆங்கிலம் போக மூன்றாவது மொழியாக மாணவர்கள் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள்? இந்தியைத்தான்! 
 
தமிழ்நாட்டில் ஏற்கெனவே தனியார் நடத்தும் பல்லாயிரக்கணக்கான நடுவண் வாரிய (சி.பி.எஸ்.இ.) பள்ளிகளில், மெட்ரிக்குலேசன் பள்ளிகளில் இந்தி மொழிப்பாடம் கற்பிக்கப்படுகிறது. அத்துடன் இந்திய அரசு தமிழ்நாட்டில் அதன் அலுவலகங்கள், நிறுவனங்கள், மக்கள் அன்றாடம் தொடர்பு கொள்ளும் தொடர்வண்டித்துறை, வங்கிகள், அஞ்சலகம் அனைத்திலும் இந்தியே கோலோச்சுகிறது. 
 
அது மட்டுமல்ல நகரங்கள், கிராமங்கள், தெருக்கள், சந்து பொந்துகள் அனைத்திலும் நடுவண் அரசின் திட்டங்கள் குறித்த அறிவிப்புகள் இந்தியில் எழுதப்படுகின்றன. “சுவாஜ் பாரத்” என்பது போல் இந்தி தமிழில் எழுதப்படுகின்றது. 
 
இருபத்து நான்கு மணி நேரமும் இந்தியையும், சமற்கிருதத்தையும் பரப்பும் ஆர்.எஸ்.எஸ். – பா.ச.க. பரிவாரங்களின் செயல்பாடுகள் தமிழ்நாட்டில் தீவிரப்பட்டுள்ளன. 
 
இந்தப் பின்னணியில் தமிழ்நாட்டில் மூன்றாவது மொழியாக இந்தியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் கட்டாயத்தில்தான் மாணவர்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளார்கள். 
 
எந்தக் காலத்திலும் மும்மொழித் திட்டம் இந்தி மாநிலங்களில் செயல்பட்டதே இல்லை! அம்மாநிலங்களில் இந்தி அல்லாத வேறொரு மொழியை மாணவர்கள் படிக்க வேண்டுமென்று கஸ்தூரிரெங்கன் கூறுவது கானல் நீர் குடிநீராகும் என்று சொல்வதுபோல் உள்ளது. ஏனெனில், மும்மொழிக் கொள்கையின் முதன்மை நோக்கமே இந்தியைத் திணிப்பதுதான்! 
 
இந்தித் திணிப்பு வெறும் மொழிச்சிக்கல் அல்ல – அடிப்படையில் இனச்சிக்கல்! இந்தி பேசும் இனம் இந்தியாவை ஆள்கிறது என்பதை எல்லா முனையிலும் நிலைநாட்ட வேண்டுமென்பதே வடநாட்டின் முழு இலட்சியம். 
 
பல மொழி பேசும் கூட்டாட்சி நாடுகளில் எங்கேயும் பெரும்பான்மை பேசுவோர் மொழி ஒற்றை அலுவல் மொழியாகவோ கட்டாயக் கல்வி மொழியாகவோ இல்லை. அவரவர் தாய்மொழியே அலுவல் மொழி – கல்வி மொழி. எடுத்துக்காட்டு – முன்னாள் சோவியத் ஒன்றியம், சுவிட்சர்லாந்து, கனடா. 
 
மாணவர்கள் மூன்று மொழிகள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டுமென்பது அவர்களுக்கு பெரும் சுமையாகும். எந்த நாட்டிலும் மாணவர்களுக்கு மூன்று மொழிக் கட்டாயச் சுமை இல்லை! மாணவர்கள் அறிவியல், கணக்கு, வரலாறு போன்ற பாடங்களில் கூடுதல் கவனம் செலுத்தி திறமை பெறும் ஆற்றலை மூன்று மொழிக் கல்வி முடக்கிவிடும். 
 
தமிழ்நாட்டில் இருமொழிக் கொள்கைதான் இருக்கும்; மும்மொழிக் கொள்கையை செயல்படுத்த மாட்டோம் என்று பள்ளிக் கல்வி அமைச்சர் செங்கோட்டையன் கூறுகிறார்; துணை முதல்வர் ஓ. பன்னீர்செல்வம் கூறுகிறார். 
 
மும்மொழித் திட்டத்தை அனைத்திந்தியாவிலும் செயல்படுத்த நடுவண் அரசு புதிய சட்டம் கொண்டு வந்தால் தமிழ்நாடு அரசின் இருமொழிக் கொள்கைச் சட்டம் செல்லுபடி ஆகாது. ஏன்? கல்வி பொது அதிகாரப் பட்டியலில் இருக்கிறது. பொது அதிகாரப் பட்டியலில் இருக்கும் ஒன்றுக்கு மாநில அரசும் நடுவண் அரசும் தனித்தனியே சட்டம் இயற்றி இருந்தால் நடுவண் அரசு சட்டம் மட்டுமே செல்லுபடியாகும். மாநில அரசின் சட்டம் செல்லாது!
 
புதிதாக மாநில அரசு சட்டம் இயற்ற முயன்றால், அதற்குக் குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதல் வேண்டும். நீட் நுழைவுத் தேர்வு தொடர்பாகத் தமிழ்நாடு இயற்றிய சட்ட முன்வரைவு குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் இல்லாமல் செயலற்றுப் போனதை நாம் பார்த்தோம். 
 
தமிழ்நாடு அரசின் ஏறு தழுவுதல் சட்ட முன்வரைவிற்கு குடியரசுத் தலைவர் கையொப்பமிட்டபின் தான் சட்டமானது என்பதும் நமக்குத் தெரியும். மெரினாக் கடற்கரையிலும் தமிழ்நாட்டின் பிற மாவட்டங்களின் நகரங்களிலும் இலட்சோப இலட்சம் மக்கள் இரவு பகலாகக் காத்திருப்புப் போராட்டம் நடத்தியதால்தான் குடியரசுத் தலைவரின் கையொப்பம் ஏறு தழுவுதலுக்குக் கிடைத்தது.
 
எனவே, இந்தித் திணிப்பில் இந்திய அரசு பின் வாங்கிவிட்டது என்று கருதினால் நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொண்டு சுகம் காணும் சோம்பேறித்தனமாகவே அமையும்; உரிமைப் போராட்டத்திற்குத் தயங்கி ஒதுங்குவதாக அமையும்!
 
“இந்திய அரசே, மாநிலத்தின் கல்வி உரிமையில் கை வைக்காதே! மிச்சம் மீதி இருக்கும் கூட்டாட்சிக் கோட்பாட்டிற்கு வேட்டு வைக்காதே! கஸ்தூரி ரெங்கன் அறிக்கையை முற்றிலுமாகக் கைவிடு!” என்ற உரிமை முழக்கங்களை எழுப்பி தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு வழிகாட்ட வேண்டும். இப்போது நாம் தனியாக இல்லை! மேற்கு வங்கம், கர்நாடகம் போன்ற மாநிலங்களின் முதலமைச்சர்களே இந்தித் திணிப்பை எதிர்க்கிறார்கள்.
 
தமிழ்நாட்டிலும் பா.ச.க. பரிவாரங்கள் தவிர்த்து அனைத்துக் கட்சிகளும் இயக்கங்களும் இந்தித் திணிப்பை எதிர்க்கின்றன. தமிழ்நாட்டு ஆளுங்கட்சியும் எதிர்க்கட்சியும் ஊசலாட்டமின்றி இந்தித் திணிப்பையும் கஸ்தூரி ரெங்கன் குழு அறிக்கையையும் எதிர்க்க வேண்டும்.
 
தோழர் பெ. மணியரசன்,
தலைவர் - தமிழ்த்தேசியப் பேரியக்கம்.